DAG 1: dinsdag 11/3

Vandaag begint Nori aan een nieuw avontuur. Deze keer gaat hij niet logeren bij zijn tante Sanne en nicht Kali, maar bij Ilse. Ilse is de vriendin van Karel en is derhalve niet te verwarren met de Ilse die meespeelt in Nori's vorige avontuur en die de zus van Karel is.

Omdat Ilse zelf twee katers heeft, Romulus en Remus (met dank aan één of meerdere Crombecqs ook gekend als Romi en Remi of Roompoes en Reempoes), en het de bedoeling is dat Nori en R&R elkaar niet daadwerkelijk tegenkomen, dit om een eventuele toekomstige definitieve samensmelting niet op het spel te zetten, werd speciaal voor Nori de logeerkamer helemaal katklaar gemaakt.

Na wat klaaglijk te hebben zitten miauwen in het toch o zo gruwelijke reismandje en vervolgens te kalmeren in de auto, arriveerde Nori bij zijn tijdelijke nieuwe thuis. Snel werden R&R opgesloten in de living, werden Nori's vertrouwde spulletjes geïnstalleerd in de logeerkamer, en dan was het grote moment aangebroken: Nori werd uit zijn reismandje verlost en de logeerkamer mocht zijn eerste echte logé ontvangen, en dan nog één op vier pootjes.

Als bij wonder en tegen alle verwachtingen in, kroop Nori niet onmiddellijk bang onder of achter een kast, stoel of ander meubelstuk, maar begon hij onmiddellijk, als een ware professional, de kamer te verkennen. Kopjes geven aan commodes en kachels, een paar keer verschieten van zijn eigen spiegelbeeld, wat aan zijn drinkbakje op de schouw (precies zoals thuis!) gaan snuffelen, de kattenbak eens in- en uitstappen, tussendoor wat brokjes eten, toch ook maar eens bovenop de kleerkast springen, Nori ging ervoor! Karel en Ilse waren ten zeerste in hun knollentuin van zo'n blije en flinke Nori te zien.

In een volgende fase werd het kattendeurtje van de living weer geopend, zodat Romulus en Remus opnieuw vrij door het huis konden lopen en dus mogelijkerwijze de nieuwe bewoner achter de logeerkamerdeur zouden kunnen opmerken. Bij een volgend bezoekje van Karel en Ilse aan Nori hadden beide broertjes echter nog niets door. Daar zou evenwel snel verandering in komen. Bij het derde bezoekje aan de logeerkamer werd er plots gekrabd aan de logeerkamerdeur, Nori was gespot! Vanaf dan zou binnen- en buitengaan in de logeerkamer steeds een enigszins hachelijke en immer spannende onderneming zijn... Nori zelf was voorlopig niet bijster onder de indruk van de gebeurtenissen aan de andere kant van de deur, buiten wat snuffelen aan de deur in kwestie, ging hij vrolijk zijn eigen gangetje.

Na een laatste bezoekje aan Nori, was het voor iedereen tijd om te gaan slapen.

Nori's wedervaren tijdens zijn eerste nacht op logement bij Ilse en, als de techniek het toelaat, enige foto's, volgen in een later bericht.