sanne werd die ochtend wakker en trof een gestresseerde kali aan. na enig onderzoek bleek dat nori luidkeels aan het miauwen was in zijn kamer en kali kon er niet mee lachen. het was ondertussen duidelijk dat ze zich bewust was van de aanwezigheid van een andere katachtige in haar territorium, en dit bezorgde haar zodanig veel stress dat ze op random momenten plots een dikke staart opzette en paniekerig begon te janken. telkens sanne nori ging bezoeken en terug buitenkwam, werd ze onderworpen aan een eindeloos gesnuffel en hertoe-eigening van kali.
nori daarentegen voelde zich steeds beter en beter. zo had hij al elke moeite uit het raam gegooid om te doen alsof hij een goed opgevoede kat was, en grabbelde hij nu schaamteloos met zijn pootjes in zijn etens- en drinkbakje om zo de grond errond helemaal vuil te maken en vervolgens naar sanne te kijken as if to say "da's hier wel vuil he huismens, zoude gij da is nie opkuisen?". hij liet ook alle remmingen varen die hij de voorbije dagen nog had: hij rollebolde speels over de vloer, ging op uitkijk zitten voor het raam en straalde gezag uit naar toevallige voorbijgangers, speelde met zijn muisjes en met een stuk hout dat hij gevonden had. en vaak, als sanne zijn kamer binnenkwam, bleef hij gewoon in zijn bedje liggen en merkte de babysitter dat hij al luid aan het spinnen was als ze zich bukte om hem te aaien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten